Martin P6M SeaMaster 

Martin P6M SeaMaster - Pierwszy amerykański wodnosamolot z napędem odrzutowym. Napęd odrzutowy dawał samolot zdecydowanie większe możliwości od silników tłokowych. Po zakończeniu II wojny przystąpiono do opracowania wodnosamolotu o prędkości 600 mil czyli 966 km/h. W 1952 roku zamówiono budowę dwóch prototypów (oznaczenie zakładowe Martin 275) Połączenie napędu odrzutowego i właściwości wodnosamolotu zmuszały do prowadzenia konkretnych rozwiązań, między innymi układ górnopłata z silnikami umieszczonymi na płacie w dwóch tandemach by były jak najbardziej odsunięte od lustra wody i nie zachodziła groźba zassania wody podczas startu i lądowania. Usterzenie w kształcie litery „T” by rozbryzgi wody oraz gazy wylotowe z silników omijały usterzenie. Skrzydła otrzymało ujemny wznios by końcówki znalazły się bliżej wody, na końcówkach umieszczono pływaki ustateczniające na wodzie. Kadłub mieścił uszczelnioną komorę bombową umożliwiającą wodowania. Załoga składała się z pięciu ludzi w ciśnieniowych kabinach.

Prototyp został oblatany w lipcu 1955 pod oznaczeniem XP6M-1 Już 7 grudnia 1955 pierwszy z prototypów uległ rozbiciu. Awarii uległ siłownik usterzenia poziomego. W wypadku zginęło trzech członków załogi, loty kontynuowano na drugim prototypie, na skutek flatteru i drugi samolot uległ rozbiciu, tym razem załoga uratowała się opuszczając maszynę przez właz w tyle kadłuba.

Planowano iż po dwóch prototypach zostaną zbudowane 24 samoloty wersji przedprodukcyjnej YP6M lecz ze wzglądu na wzrost kosztów liczbę zmniejszono do sześciu maszyn. YP6M zawierał szereg zmian wprowadzonych w projekcie po wcześniejszych wypadkach między innymi wzmocniono skrzydło, wymieniono silniki na mocniejsze. Zmieniono autopilota i system sterowania lotem. Pierwszy samolot z tej serii został oblatany w marcu 1958 (luty 1959)

Samolot spodobał się Marynarce Amerykańskiej która była głównym zamawiającym i odbiorcą maszyn, planowała użycia go do poszukiwania łodzi podwodnych, lecz znaczne przekroczenie kosztów powoduję iż zredukowano po raz kolejny zamówienie. Po przetestowaniu YP6M opracowano poprawioną wersję P6M-2 i w tej odmianie zamówiono tylko cztery samoloty. Jesienią 1959 cały projekt został przerwany ze względu na znaczne przekroczenie budżetu. Łącznie zbudowano kilkanaście egzemplarzy SEAMASTER.

NAPĘD - cztery silniki odrzutowe Allison J71 o ciagu po 5780 daN.

OSTATNIE SAMOLOTY - cztery silniki Pratt & Whitney J75-P2 o ciagu po 7 900 kG.

UZBROJENIE - 6-8 ruchomych kaemów 0,5 cala (12,7 mm) a stanowiskach na dziobie oraz na grzbiecie kadłuba oraz 1814 kg bomb (4000 funtów) także miny morskie i inne rodzaje uzbrojenia.

DANE TECHNICZNE

Rozpiętość m 30,48
Długość m 40,84
Wysokość m 9,45
Mmasa maksymalna kg 72 575
Ładunek kg 13 600
Prędkość maksymalna km/h 965
Pułap m 12 200
Zasięg km 4800

Oprac. Jacek Waszczuk